ΤΗΛΕΦΩΝΟ: 0030 210 920 6000
IHG® TOLL FREE: 00 800 3122 1211

6Η BIENNALE ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ, ANTI

Τι σημαίνει ANTI; Αντίθεση, αντίρρηση, αντιπαλότητα, αντίφαση; Πόσο το ΑΝΤΙ χαρακτηρίζει την πόλη της Αθήνας με δέκα χρόνια εγκαταστημένη οικονομική, κοινωνική και ηθική κρίση; Τι σημαίνει για την Αθήνα και τους κατοίκους της η μη-συμμόρφωση και η κανονικοποίηση της αντίθεσης στην πολιτική κουλτούρα έως και τη διαδικτυακή παραζάλη, μέσα από βιντεοπαιχνίδια, Netflix μέχρι και ινδάλματα της εποχής; Η 5η Biennale έκλεισε «περιμένοντας του βαρβάρους», η 6η ξεκινά κηρύσσοντας την αντι-εποχή.

Σε 4 κτίρια στο κέντρο της Αθήνας, περισσότεροι από 100 καλλιτέχνες θα προσκαλέσουν και θα προκαλέσουν σχολιάζοντας την πραγματικότητα μέσα από τα έργα τους

Από τις 26 Οκτωβρίου και για περισσότερο από έναν μήνα, 100 καλλιτέχνες από όλον τον κόσμο θα έχουν εγκαταστημένα τα ΑΝΤΙ εκθέματά τους, σε 4 κτίρια στο κέντρο της πόλης. Τέσσερα κτίρια που έχουν εγκαταλειφθεί, οριοθετώντας με την κενότητά τους, την ΑΝΤΙ εποχή τόσο της δυσφορίας, όσο και της εξέγερσης στην πόλη. Κεντρικός χώρος το κτήριο ΤΤΤ (Σταδίου 5), η Μπενάκειος Βιβλιοθήκη (Ανθίμου Γαζή 2), το πρώην ξενοδοχείο Esperia Palace (Σταδίου 22) και το πρώην κτήριο του ΤΣΜΕΔΕ (Κολοκοτρώνη 4.
Οι διοργανωτές της Biennale (2005), η Ξένια Καλπακτσόγλου, επιμελήτρια έργων σύγχρονης τέχνης, ο Αυγουστίνος Ζενάκος, δημοσιογράφος και ο Poka-Yio, εικαστικός καλλιτέχνης, μέσα από την επιλογή των κτηρίων και κυρίως μέσα από την επιλογή του κέντρου της πόλης, απαθανατίζουν την πολιτική, κοινωνική και πολιτιστική στιγμή της.

Περισσότερες πληροφορίες

Η ΟΠΕΡΑ ΤΟΥ ΖΗΤΙΑΝΟΥ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

Χαρακτηρίστηκε ως η πρώτη μουσική κωμωδία της ιστορίας, γραμμένη πριν από 300 χρόνια. Η Όπερα του Ζητιάνου είναι ένα σατιρικό, προκλητικό παραμύθι του 1728, με πρωταγωνιστές τα «αποβράσματα» του Λονδίνου. Κλεφτρόνια, ζητιάνοι, πόρνες και νταβατζήδες, ένα κόσμος κυνικός και παρηκμασμένος, τραγουδούν τις μελωδίες του καιρού τους, τις διανθίζουν, τους αλλάζουν τους στίχους και τις κάνουν διαχρονικές. Η συγκεκριμένη όπερα, περισσότερο θεατρική ως είδος, παρά λυρική, εκφράζει την απληστία των καπιταλιστών, που ετοιμάζονται να αναλάβουν τα ηνία στη δεδομένη χρονική στιγμή, την κοινωνική αδικία, προσομοιάζοντας ως ιστορία με τους Αθλίους του Ουγκώ.

Οι καλύτεροι δυνατοί συντελεστές σε πλήρη σύνθεση και αρμονία

Το κείμενο του Gay, καυστικό για να αναδείξει τη διαφθορά της κοινωνίας, προκλητικό στην παρουσίαση του υπόκοσμου, αιχμηρό και οξυδερκές, ντύνεται μουσικά με 60 περίπου μπαλάντες και μελωδίες του 18ου αιώνα. Η όπερα του Ζητιάνου του γερμανού συνθέτη Johann-Christoph Pepusch, διανθισμένη με χορογραφίες, παρουσιάζεται από το κορυφαίο μπαρόκ σύνολο Les Arts Florissants, υπό την μπαγκέτα του εμπνευσμένου μαέστρου William Christie και σε σκηνοθεσία Robert Carsen, σε έναν πολυτάλαντο θίασο 16 χορευτών-ηθοποιών-μουσικών, που αναμένεται να ενθουσιάσουν όσους προλάβουν να κλείσουν θέσεις για τις δύο μοναδικές παραστάσεις στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Πέμπτη 1 και την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου, στις 8 το βράδυ.

Περισσότερες πληροφορίες

ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΜΟΡΑΛΗ, ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ

Το Μουσείο Μπενάκη, κτίριο της οδού Πειραιώς, φιλοξενεί από τις 14 Σεπτεμβρίου και έως τις 5 Ιανουαρίου μία μεγάλη αναδρομική έκθεση για τον σπουδαίο ζωγράφο και χαράκτη Γιάννη Μόραλη (1916-2009). Η έκθεση, σε επιμέλεια Νικόλαου Παίσιου, επιστημονικού συνεργάτη της Πινακοθήκης Γκίκα, περιλαμβάνει το σύνολο του έργου του πρωτοπόρου καλλιτέχνη και συνοδεύεται από μία ολοκληρωμένη εικονογραφημένη έκδοση και παράλληλες εκδηλώσεις, όπως εκπαιδευτικές δράσεις, ομιλίες, κ.ά..

Τα έργα που παρουσιάζονται και ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές, γκαλερί και μουσεία, περιλαμβάνουν ζωγραφικά έργα και χαρακτικά, γλυπτά και αρχιτεκτονικές εφαρμογές, εικονογραφήσεις βιβλίων, εξώφυλλα δίσκων, που στο σύνολό τους αποτυπώνουν την καλλιτεχνική δημιουργία του Γιάννη Μόραλη, αναδεικνύοντας όλες τις γνωστές και άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς του.

Η ζωγραφική για τον Γιάννη Μόραλη ήταν μονόδρομος. Η μεγάλη του αγάπη για αυτήν εκδηλώθηκε ήδη από τα παιδικά του χρόνια στην Πρέβεζα, τον οδήγησε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) σε ηλικία μόλις 15 ετών και έπειτα στο Παρίσι, στην περίφημη Ecole Nationale des Beaux Arts, όπου παρακολούθησε μαθήματα νωπογραφίας και ψηφιδωτού στην Ecole des Arts Metiers. Το 1939 επέστρεψε στην Ελλάδα και μαζί με άλλους σπουδαίους Έλληνες ζωγράφους –Χατζηκυριάκο-Γκίκα, Τσαρούχη, Νικολάου, Εγγονόπουλο, ίδρυσε την ομάδα «Αρμός». Συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης του Κουν και με το Εθνικό Θέατρο. Το 1957 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της ΑΣΚΤ. Αγαπημένος του τόπος, η Αίγινα, έως το τέλος της ζωής του. Εκεί δημιούργησε έναν μεγάλο όγκο των έργων του με κυρίως θέμα τον Έρωτα και τον Θάνατο και εκεί πέρασε στον κονστρουκτιβισμό και στο Μπάουχαους.

Περισσότερες πληροφορίες

ΑΝΟΙΓΕΙ Η ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΛΥΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ ΜΕ ΤΗ «ΓΕΝΟΥΦΑ»

Ο Guardian την χαρακτήρισε «η τέλεια όπερα» κεντρίζοντας ακόμη περισσότερο τη φαντασία μας για τη «Γενούφα», την τσέχικη όπερα με την οποία επέλεξε η Εθνική Λυρική Σκηνή να ανοίξει τη χειμερινή καλλιτεχνική περίοδο 2018-2019, στις 14 Οκτωβρίου, σε μουσική διεύθυνση Λουκά Καρυτινού.

Η τρίπρακτη όπερα Γενούφα βασίζεται σε δραματοποιημένο κείμενο του ίδιου του συνθέτη, του Λέος Γιάνατσεκ, που βασίζεται στο θεατρικό της Γκαμπριέλα Πρείσσοβα «Η ψυχοκόρη της» (1890). Η όμορφη Γενούφα περιμένει παιδί από τον Στέβα τον μυλωνά και αποθαρρύνει τον ετεροθαλή αδελφό του Λάτσα που την διεκδικεί, ο οποίος τυφλωμένος από ζήλια της χαράζει το πρόσωπο με μαχαίρι. Ο Στέβα απαρνείται τη Γενούφα που έχει χάσει την ομορφιά της και αρραβωνιάζεται την κόρη του δημάρχου. Η μητριά της Γενούφα στρέφεται στον Λάτσα για να νομιμοποιήσει το παιδί και όταν εκείνος αρνείται, το σκοτώνει, λέγοντας στη Γενούφα ότι εκείνο πέθανε στη γέννα. Ο Λάτσα παντρεύεται τη Γενούφα, το πτώμα του νεκρού βρέφους αποκαλύπτεται και η Γενούφα συγχωρεί τη μητριά της που ομολογεί το έγκλημά της. Λάτσα και Γενούφα μένουν μαζί.

Η διαπίστωση της μουσικότητας της τσέχικης γλώσσας οδήγησε τον συνθέτη σε μία νέα, μουσική ανακάλυψη, μία προσωπική μουσική γλώσσα, με λαϊκά –παραδοσιακά στοιχεία αλλά και έντονα κοσμοπολίτικη επίδραση.
Η όπερα πρωτοπαρουσιάστηκε το 1904, ενώ έως το 1996 όπου πήρε την αρχική του μορφή, είχε τροποποιηθεί και το μουσικό κείμενο αλλά και η γλώσσα, από τσέχικη σε γερμανική. Ο αρχιμουσικός Τσαρλς Μακκέρρας και ο μουσικολόγος Τζων Τυρρέλ της έδωσαν την αρχική της μορφή, η οποία παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα από την Εθνική Λυρική Σκηνή.

Την όπερα θα σκηνοθετήσει η Γερμανίδα Νίκολα Ράαμπ, μία από τις σημαντικότερες σκηνοθέτριες όπερας στην Ευρώπη, με σκηνογράφο και υπεύθυνο κοστουμιών τον διεθνώς αναγνωρισμένο Γιώργο Σουγλίδη. Με την ορχήστρα της ΕΛΣ. Για 7 παραστάσεις.

Περισσότερες πληροφορίες